«Είσαι η αδυναμία μου»: Πόσο επηρεάζει αυτή η φράση τις αδερφικές σχέσεις στην οικογένεια

«Είσαι η αδυναμία μου»: Πόσο επηρεάζει αυτή η φράση τις αδερφικές σχέσεις στην οικογένεια

6 Μαρτίου 2019 0 Από Melapus

Η αιώνια κόντρα μεταξύ των αδερφών και μια εύλογη απορία όλων μας είναι αν όντως οι γονείς έχουν αδυναμίες ανάμεσα στα παιδιά τους, ένα αγαπημένο παιδί που ξεχωρίζουν ανάμεσα στα υπόλοιπα. Το συγκεκριμένο θέμα έγινε αντικείμενο διαφόρων μελετών και τα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί συγκλίνουν στο γεγονός ότι οι γονείς έχουν όντως αδυναμία σε κάποιο από τα παιδιά τους.

Στην κοινωνία μας, από τη μια θεωρείται ταμπού, από την άλλη σε κάποιες περιπτώσεις θεωρείται δικαιολογημένο, όπως όταν οι γονείς δείχνουν περισσότερη αγάπη και φροντίδα στο νεογέννητο μέλος ή στο παιδί που μπορεί να είναι περισσότερο φιλάσθενο ή σε εκείνο που αντιμετωπίζει κάποια αναπηρία. Παρόλο που οι γονείς το συνειδητοποιούν αυτό και ενδεχομένως να εξηγούν και να δικαιολογούν τη συμπεριφορά τους στα υπόλοιπα παιδιά τους, δεν παύει να αποτυπώνεται στη συμπεριφορά τους ως κάτι που ενδεχομένως να τα πληγώνει ή να τα στεναχωρεί.

Επίσης, δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε τον πατέρα της οικογένειας να δείχνει περισσότερα συναισθήματα αγάπης στην κόρη έναντι του γιου ή σε περιπτώσεις όπου η οικογένεια αποτελείται και από βιολογικά και υιοθετημένα παιδιά οι γονείς τείνουν να κακομαθαίνουν περισσότερο τα βιολογικά τους παιδιά ή τα υιοθετημένα παιδιά.

Γιατί συμβαίνει όμως αυτό;

Οι γονείς σίγουρα δεν το κάνουν επίτηδες, αλλά είναι λογικό κάποιο από τα παιδιά τους να σκέφτεται με τέτοιο τρόπο που να είναι ποιο κοντά στον δικό τους, να συγκλίνουν οι προτιμήσεις τους και οι δραστηριότητες τους. Τα παραπάνω δημιουργούν, φυσιολογικά μια προτίμηση στο παιδί με το οποίο συμφωνούν περισσότερο και έχουν πιο πολλά κοινά. Αυτή η αδυναμία δεν αναπτύσσεται ηθελημένα και οι γονείς δε νιώθουν ότι κάνουν κάτι κακό.

Συνήθως οι γονείς όταν αναφέρονται στο θέμα, ομολογούν πως αγαπούν το ίδιο όλα τους τα παιδιά, κάτι που είναι πραγματικότητα, όμως δένονται περισσότερο με κάποιο από τα παιδιά τους, γιατί η διαχείριση τους προς αυτό το παιδί μπορεί να  είναι πιο απλή και εύκολη. Αυτό αναπόφευκτα δημιουργεί ανταγωνισμό ανάμεσα στα αδέρφια.

Οι γονείς νιώθουν πολλές φορές τύψεις για αυτό, φοβούνται μήπως αυτή αδυναμία γίνεται αντιληπτή από τα υπόλοιπα παιδιά τους, τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει αυτό στην προσωπικότητα τους και στις μεταξύ τους σχέσεις. Η γνώμη των ειδικών όμως είναι διαφορετική, καθώς αν ο γονιός φτάσει στο σημείο να το παραδεχθεί τότε μπορεί να λειτουργήσει πιο θετικά για την οικογένεια, από το να το αρνείται.

Το βαθύτερο νόημα

Η αδυναμία σε κάποιο από τα παιδιά έχει βαθύτερο νόημα και μπορεί να μην είναι κάτι τόσο επιφανειακό όσο νομίζετε. Για παράδειγμα ένα από τα παιδιά σας, αυτό που δεν είναι το πιο αγαπημένο σας, μπορεί να ξυπνά με την συμπεριφορά του μνήμες από την παιδική σας ηλικία οι οποίες μπορεί να είναι αρνητικές. Πρέπει λοιπόν να ξεκαθαριστεί αν κάποιες συμπεριφορές λειτουργούν μέσα σας αρνητικά, από τη στιγμή που ενεργοποιούν μνήμες και συναισθήματα ή εάν απλά σας ενοχλούν, γιατί εσείς δεν θα συμπεριφερόσασταν με αυτό το τρόπο ή δεν θα κάνατε αυτές τις επιλογές με βάση τον χαρακτήρα σας.

Από την άλλη πλευρά οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι στατικές, αλλά αλλάζουν συνεχώς με τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται. Αυτό σημαίνει πως όσο τα παιδιά σας μεγαλώνουν και ξεδιπλώνουν τον χαρακτήρα τους, μπορεί να νιώθετε αρχικά πιο κοντά στο μικρότερο παιδί σας και μετά αυτό να αλλάξει και να δεθείτε με το μεγαλύτερο ή με κάποιο από τα παιδιά σας που βρίσκονται ηλικιακά στη μέση.

Τι λένε οι έρευνες

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε πάνω από 300 οικογένειες, βγήκε το συμπέρασμα πως το να έχει ο γονιός σε κάποιο από τα παιδιά του αδυναμία είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση μιας και το 74% των μαμάδων και το 70% των μπαμπάδων δήλωσαν πως έχουν περισσότερη αδυναμία σε ένα από τα παιδιά τους.

Σε έρευνα που έγινε στη Μεγάλη Βρετανία σε 1.000 συμμετέχοντες, οι μισοί και παραπάνω δήλωσαν πως έχουν αδυναμία στο μικρότερο σε ηλικία παιδί τους, ενώ τα παιδιά που γεννήθηκαν στη μέση περνούν μάλλον «αδιάφορα» από το μυαλό των γονιών τους. Στην έρευνα υπήρχαν και ορισμένοι συμμετέχοντες όπου αρνήθηκαν να απαντήσουν στην επίμαχη ερώτηση. Σε ποσοστό πάνω από 40% εκείνοι που δήλωσαν πως έχουν αδυναμία σε ένα από τα παιδιά τους, είπαν ότι νιώθουν έτσι γιατί το συγκεκριμένο παιδί μοιάζει πολύ με τους ίδιους και ουσιαστικά βλέπουν τον εαυτό τους μέσα από το παιδί τους. Και οι παππούδες, στην ίδια έρευνα, δήλωσαν σε μεγάλο ποσοστό (42%) πως έχουν αδυναμία σε κάποιο από τα εγγόνια τους.

Ποια είναι η συμπεριφορά των γονιών;

Συνήθως η αδυναμία των γονιών απέναντι στο πιο αγαπημένο παιδί εκφράζεται με τα εξής:

  • Θέλουν να περνούν περισσότερο χρόνο μαζί με το «αγαπημένο» τους παιδί.
  • Το «αγαπημένο» παιδί λαμβάνει περισσότερα δώρα και προνόμια σε σχέση με τα άλλα.
  • Συνήθως ο γονιός δεν είναι τόσο αυστηρός μαζί του μετά από κάποια αταξία του.
  • Δικαιολογεί και βρίσκει περισσότερα ελαφρυντικά στο «αγαπημένο» παιδί όταν κάνει κάτι εναντίον των αδερφών του.

Ποιες είναι οι συνέπειες στα παιδιά;

Στην πλειοψηφία τους δεν είναι θετικές. Τα παιδιά που νιώθουν πως δεν είναι τα πιο αγαπημένα μπορεί:

  • Να εκδηλώσουν συμπεριφορές ενοχλητικές, να κάνουν αταξίες και τα εντελώς αντίθετα από αυτά που θέλουν οι γονείς, προκειμένου να τραβήξουν την προσοχή του γονέα.
  • Έχουν αυξημένες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν κατάθλιψη.
  • Εκφράζονται με επιθετική διάθεση.
  • Από τη στιγμή που δεν βιώνουν εκτίμηση από τους γονείς, μειώνεται και η εκτίμηση για τον εαυτό τους.
  • Έχουν συνήθως, χαμηλότερες επιδόσεις στο σχολείο αλλά και στη μετέπειτα ζωή τους.
  • Ν’ αναπτύξουν ανταγωνιστική συμπεριφορά προς τα άλλα αδέρφια.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως τα παιδιά όπου μεγάλωσαν με γονείς που δεν έδειχναν ιδιαίτερες προτιμήσεις σε κάποιο από τα υπόλοιπα αδέρφια τους, είχαν καλύτερη εξέλιξη στην μετέπειτα ζωή τους και δυνατότερους δεσμούς με όλα τα μέλη της οικογένειας τους. Αυτό ισχύει, καθώς όταν συμβαίνει το αντίθετο συνήθως η οικογένεια αντιμετωπίζει δυσκολίες και δεν είναι λειτουργική.

Ακόμα και όταν τα παιδιά γίνονται ενήλικες και φτιάχνουν τη δική τους ζωή και οικογένεια, ίσως να μην μπορέσουν ποτέ να ξεχάσουν πως δεν υπήρξαν τα αγαπημένα παιδιά των γονιών τους και ενδέχεται αυτό να υποβοηθήσει την ανάπτυξη αρνητικών συναισθημάτων απέναντι στον αδερφό ή αδερφή που άθελα τους πολλές φορές τύγχαναν μεγαλύτερης προσοχής.

Η σχέση των γονέων με τα παιδιά είναι περίπλοκες, απαιτητικές, με καθημερινές προκλήσεις, αλλά παράλληλα γεμάτες με αγάπη και πολλά συναισθήματα. Είναι μια σχέση διαρκούς αλληλεπίδρασης η οποία είναι εξαιρετικά σημαντική για τη διαμόρφωση του ψυχισμού και της συμπεριφοράς των παιδιών. Όπως συμβαίνει με όλες τις σχέσεις, είναι βέβαιο πως θα υπάρξουν στιγμές θετικές αλλά και αρνητικές.

Όμως είναι βασικό, ο γονιός να διαχωρίσει τα θέλω του και την προσωπικότητα του και να αφήσει την παιδική προσωπικότητα να ανθίσει ανεπηρέαστη. Αν αυτό συνέβαινε στην πράξη τότε οι αδυναμίες προς σε ένα παιδί ίσως και να μην εκδηλώνονταν.

Το σημαντικό είναι όλα τα παιδιά να λαμβάνουν αγάπη και να χαίρουν ίσης φροντίδας και μεταχείρισης από τους γονείς, χωρίς αυτή να καλύπτει τις πραγματικές εκφράσεις του παιδιού. Έτσι θα έχουμε περισσότερα χαμογελαστά παιδιά και απελευθερωμένους γονείς.

Melapus Team

Facebooktwitterlinkedin